piątek, 12 września 2014
Co znaczy "egal" ??
Pierwszy tydzień był już jakiś czas temu...
Mówi się, że "początki" są zawsze trudne. Hmm. Myślę, że przeważnie to prawda i dlatego staram się nie oczekiwać zbyt wiele (przynajmniej na początku;)).
Pierwszy tydzień pokazał mi, że takie podejście jest słuszne i powstało jedynie pytanie: jak długo trwają "początki"?
Skwapliwie podeszłam do obserwacji nowego otoczenia i nauki obowiązujących w nim reguł. Ucząc się obcego języka w swoim ojczystym kraju, nigdy nie wychwyci się subtelnych znaczeń wyrażeń, sensu ukrytego pod słownikowym znaczeniem danego słowa. Nie do końca wiadomo, który wyraz jest właściwszy i co znaczy w danym kontekście. Nie ma szans by nauczyć się czytać między słowami...Co innego- szlifować obcy język w kraju, w którym wszyscy go używają.
To taka sama różnica jak czytać o różnicach kulturowych a doświadczyć ich na własnej skórze. Ja byłam otwarta na nowe doświadczenia, przygotowana na zmiany, na odmienność, na nowość.
Pierwsze wizyty w urzędach sprawiły, że miałam nieodparte wrażenie, iż wszyscy bardzo uprzejmie i kulturalnie przytakując, nie słuchali ani jednego słowa. W swoim kraju wielokrotnie doświadczałam podobnych zachowań, w różnego rodzaju urzędach, więc w zasadzie nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie ta przytłaczająca uprzejmość i szczerość w oczach urzędników. Zaryzykowałabym nawet stwierdzenie, ze zakrawało to o empatię- każdy chce Cię wysłuchać, wesprzeć, wskazać drogę, poradzić... ale cokolwiek bym im nie powiedziała, w odpowiedzi słyszałam tylko różnie intonowane "Ja, yhyyyym, ja", w tej lub odwrotnej kolejności. W pewnym momencie zaczęłam się nawet zastanawiać, czy gdybym przy kolejnej sposobności rozmowy z takim czy innym urzędnikiem zaczęła recytować przepis na ciasto - dajmy na to bananowe- czy ktoś wogóle by się zorientował?? Czy usłyszałabym wówczas inną odpowiedź niż przepełnione emocjami "Yhyyym, ja, yhyyym"?!
Jednak po kilku tygodniach przyjęłam taki sposób zachowania, jako właściwy urzędnikom wobec petentów. Być może była to ich dokładnie wyuczona i skrzętnie przestrzegana procedura działania. Ot, taki system i tyle. W owym czasie znałam już rzecz jasna słownikowe znaczenie słowa "egal" ale jeszcze wówczas nie odważyłabym się go powiązać z życiem administracyjnym, czy urzędowym mojego nowego miejsca zamieszkania:)
No właśnie- przyszedł czas na meldunek na stałe- jeden z tych momentów, kiedy to każdy poważnieje, chociaż sam nie wie dlaczego ani po co. Tak było i z nami. Szybko dowiedzieliśmy się bowiem, że obowiązuje tu bardzo osobliwy przepis meldunkowy. Mianowicie, jeśli choć jeden członek danej rodziny jest cudzoziemcem- cała rodzina ma obowiązek zameldować się w Auslenderamcie. W naszym przypadku oznaczało to, iż mój mąż, rodowity Niemiec, mówiący biegle jedynie po niemiecku, z niemieckim paszportem, nagle ma zameldować się w urzędzie dla obcokrajowców. Początkowo przeszło mi przez myśl, że to może jakiś żarcik, ale widząc pełne "zrozumienia" oblicze urzędnika, pojęłam, że zaraz wypowie on jedyną właściwą w tym momencie kwestię, którą już dobrze znałam..."Ja, yhyyym, ja"...
Tak więc zgodnie z obowiązującym prawem segregacji obywateli, oboje udaliśmy się "dać zapisać" do urzędu dla obcokrajowców. Niestety, tam także był zatrudniony człowiek pełen empatii i z tym samym szczerym wyrazem twarzy co poprzedni, wyjątkowo uprzejmie poinformował nas, że termin meldunku przypadać będzie za około 10 dni roboczych...Oczywiście bez meldunku niemożliwa jest tu normalna egzystencja, tzn praca, ubezpieczenie, stała opieka lekarza rodzinnego itd. ale chyba nietrudno się domyśleć jaka była reakcja urzędnika na nasze pytania z tym związane....
"Jaa, yhyyym, ja"...
Dodatkowo okazało się też, że czekając tak długo na stałe zameldowanie łamiemy prawo, nakazujące dokonać tej czynności w ściśle określonym terminie. Miała więc zostać nałożona na nas także kara administracyjna...oczywiście urzędnik nie mógł nam w niczym pomóc, tudzież zaradzić, tym bardziej, że jesteśmy przecież obywatelami z kategorii obcokrajowców.
Mniej więcej wtedy w końcu zrozumiałam prawdziwe znaczenie słowa EGAL...
Znalazłam też w internecie mało słownikowe ale bardzo życiowe wyjaśnienie, żałuję tylko, że tak późno, ale jak to mówią- lepiej późno niż wcale ------>
https://www.youtube.com/watch?v=ob0l82NNS28
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)


Mówił Ci ktoś, że masz dar ładnego pisania ? :) A tak do rzeczy, to nie zazdroszczę poznawania tych wszystkich nowych procedur i przepisów. Mam nadzieję, że szybko się z tym oswoisz :) / Karolina :) :)
OdpowiedzUsuńDziękuję Karolcia, odwiedzaj mojego bloga częściej!
UsuńCiężkie początki... Mam nadzieję, że potem będzie z górki!
OdpowiedzUsuńojj ciężkie, ciężkie...ale nikt przecież nie mówił, że będzie lekko:)
Usuń